Tafeltje

Jeroen Schreuder

Project Tafeltje

Jeroen Schreuder
1MG
Tafeltje
7-4-2017

Inleiding

Mijn kistje had ik nog niet eens af en het was alweer tijd voor een nieuw project. Het laatste project dit jaar, het tafeltje. Eigenlijk het eerste echte project, een volledig meubel. Veel gebruik maken van een de machinale. En rekening houden met de product eisen.

Het project was eigenlijk al lang begonnen. Natuurlijk bij het ideeën schetsen. Aangezien dit nog vrij vroeg in het jaar was. Had ik nog de meest wilde ideeën. Die meer betrekking hadden op eet tafels dan op bijzettafeltjes. Tot twee keer zijn mijn ideeschetsen afgewezen. Natuurlijk was ik in het begin wat teleurgesteld, maar uiteindelijk snapte ik het wel. Toen bedacht ik me dat ik het wel leuk vond om een tafeltje te maken voor bij mijn vader naast de bank. Na opmeten wist ik dat het tafeltje 50x50x50 moest worden, ik kon aan de slag.

Dat is makkelijk gezegd. Ik wist natuurlijk vanuit voorgaande projecten dat er genoeg fout kon gaan. En ik maakte eigenlijk best zorgen over het gebruik maken van al die machines en natuurlijk over het beperkte tijdsbestek.
Alles wat ik tijdens dit project ben tegengekomen heb ik verwerkt in dit verslag. Veel lees plezier.
Totstandkoming van het idee

Om tot een idee te komen moest er veel geschetst worden, aldus Roelof. Allemaal leuk en aardig, maar de vaste hand die nodig is om goed te schetsen die beheers ik nog niet. Dus als er dan een idee opspringt pak ik toch maar snel mijn liniaal erbij. Dan schets ik het later wel om toch te oefenen en dat is wel zo handig voor het inlevermoment.
Het is echter wel handig om de opdracht goed te lezen alvorens te gaan schetsen. Het enige waar ik mij mee bezig hield was ‘oeeehw tafel’ en daar kwamen een aantal wildere ideeën uit dan eigenlijk de bedoeling. Het waren meer schetsen die gebaseerd waren op het idee van een eettafel dan op de opdracht voor het maken van een bijzettafel. “maar ik kon het toch kleiner maken” Hoor ik mijzelf nog denken. De praktijk docenten dachten alleen niet hetzelfde. Tot twee keer is mijn ontwerp afgewezen. Toen ik iets getemperd was qua ideeën ben ik tot een veiliger idee gekomen. Een simpel vierkant tafeltje met als enige ‘versiering’ klosjes aan de onderkant. Ik moest en zou origineel proberen te blijven.
De afgekeurde ontwerpen zouden vooral lastig worden door de schuine poten. Dit was niet het verstandigste, aangezien ik voor het eerst met de langgatboor en pennenbank aan de slag ging. Ook vanwege het feit dat de eerste twee ontwerpen meer werk met zich mee zouden brengen was het niet verstandig om daar nu al aan te beginnen. Achteraf ben ik daar best blij mee.

Onderdelen die beter konden

3.1 Werkvoorbereiding
Bij de vakken “werkvoorbereiding” en “tekenen” Is het de bedoeling dat je vanaf het idee bedenken, tot aan het maak processen alles helemaal voorbereid. Vervolgens verloopt in principe het maak proces dan soepeler. Bij het tafeltje is het ideeën schetsen en tekenen prima verlopen, helaas was dit bij het computertekenen wat minder het geval. Ik heb het namelijk uiteindelijk niet voor elkaar gekregen een duidelijke en werkzame werktekening te maken van het uiteindelijke idee. Dit heeft mij vooral bij de start van het maak proces erg tegengezeten. Zo heeft het geresulteerd in een partij verzaagd hout. Ik had namelijk geen idee meer hoe groot ik de regels wou maken, toen ik met mijn “op maat” gezaagd en gevlakte regels weer boven kwam bleek dat ze toch wel erg aan de kleine kant waren.

3.2 Besluit
Het nemen van een besluit, daar ben ik nooit goed in geweest. Altijd in de keuzestress. Ook deze keer was het weer raak. Ik had het kunnen zien aankomen, ik had gewoon eerder al hout moeten kopen, of precies weten welke houtsoort en hoeveel. Zo is het helaas niet gegaan, ik heb wat af lopen tollen in de houtstek. Van essen naar gestoomd beuken, toch maar kersen, uiteindelijk werd het toch eiken.

3.3 Werktempo
Dat mijn werktempo niet het hoogst van de klas is, daar was ik al achter. Echter had ik gedacht dat het bij dit project misschien iets minder van toepassing zou zijn, aangezien we veel onderdelen toch moesten machineren. Helaas is het ook bij dit project het geval. Te veel twijfel, te precies willen werken en gewoon te langzaam. De uren gaan vaak toch sneller voorbij dan je denkt. Mede door mijn werktempo en een aantal tegenslagen heb ik afgezien van de getekende klosjes en ga ik nu voor een ‘standaard’ tafeltje. Wat erg jammer is.

3.4 Dag-journaal
Het goed bijhouden van het dag-journaal is eigenlijk vrij essentieel. Hierdoor kan je elke dag evalueren en vervolgens plannen wat je de volgende dag graag wilt doen/afhebben. Door een aantal tegenslagen en het niet halen van die planning heb ik een aantal keer verzuimd bij het invullen van het dag-journaal. Ik had er op dat moment een beetje de pest in dat ik te weinig was opgeschoten en zag het nut er niet van in om deze in te vullen. Best zonde, aangezien het bij terugblikken op het project best handig is om een kant en klaar verslagje te hebben van dag tot dag. Ook helpt het bij het beseffen van wat er die dag fout is gegaan en is het dan makkelijker om dit de volgende dag te voorkomen.

3.5 Tegenslagen in de machinale
De machinale en ik zijn nog geen beste vrienden. Ik was nog wat onwennig met veel machines en had dan ook vaak hulp nodig, wat vaak resulteert in wachten. De uitleg neemt daarbij natuurlijk ook wat tijd in, terwijl ik vaak wel al meer wist van de machine dan ik dacht, de meeste machinale handelingen had ik immers al bij ‘carrousel’ gehad.

Bij de langgatboor had ik echter wel het idee dat ik de gaten in mijn poten eventjes kon maken. Een beetje klooiend met de instellingen en een enkele vraag aan een klasgenoot, ging ik vol goede moed aan de slag met de langgatboor. Tot dat meneer peter (machinale instructeur) met zijn kritische oog en Limburgse accent mij er op duidde dat ik de verkeerde techniek op het verkeerde boortje toepaste. Afijn, ik kon het waarschijnlijk nog wel wat met de hand bijwerken.

Na dat ik mijn gaten met de hand enigszins recht had gemaakt, kon ik dan nu eindelijk aan de slag met de pennenbank.. dacht ik. Aangekomen bij de pennenbank, was er één iemand bezig en stonden er twee mensen voor mij. Hier op heb ik ongeveer 4 lesuren staan wachten, een hele praktijk dag verspilt.

De volgende ochtend, braaf om half 9 op school, meteen naar de pennenbank! Na een kleine uitleg, mijn machinale instructies van carrousel en het kijken naar 3á4 mensen kon ik nu zelf de machine wel instellen.
Maar… daar was peter weer. Hij pakte mijn regels, hield zijn meetlint erbij en kwam toen tot de conclusie dat ik beter mijn gaten 1 maat groter kon boren. Dan zouden ze echt recht zijn en had het pennen slaan ook meer zin, het was immers de functie van de machine om met één instelling 8 pennen te slaan die in principe allemaal zouden moeten passen. Ik moest het natuurlijk wel zelf weten. Daar ging ik dan.

Deze keer paste ik de goede techniek op het goede boortje toen, kon ik vervolgens gelijk door naar de pennenbank, die ik eigenhandig kon instellen en waar uiteindelijk 8 goede pennen mee gemaakt zijn. Weer wat geleerd, het koste alleen wel veel tijd.

3.6 Op maat maken van de pennen
Een langgatboor maakt helaas aan de onderkant en bovenkant van de gaten een ronding. De pennenbank maakt de pennen daar in tegen rechthoekig. Hierdoor moet je toch nog wat hand werk verzetten. Op zich na al het oefenen met de beitel bij het maken van het kistje niet het grootste probleem. Helaas is hier toch best wat tijd in gaan zitten, vooral omdat het heel veel passen en meten is. Je wilt natuurlijk niet dat de regel te laat valt, waardoor je in een later stadium de poten weer moet afkorten. Ook wil je niet dat het gat aan de onderkant van de pen te zien is. Tussen die twee moet een balans gevonden worden waarbij de pen met een ‘zuigende’ beweging in het gat valt. Dit is eigenlijk pas bij de vierde regel goed gelukt.

Onderdelen die eigenlijk best goed gingen

4.1 Pennen slaan
Het maken van de pennen ging eigenlijk erg goed. Dit komt natuurlijk doordat, zoals hierboven al genoemd, Ik veel heb kunnen (af)kijken bij mijn voorgangers in de wachtrij. Hierdoor was ik al wat meer op mijn gemak bij de machine en kon ik vrij snel de machine op de juiste afmetingen instellen. Vervolgens was het snel gedaan en kon ik door met de volgende stap.

4.2 Geconcentreerd werken
Hoewel ik bij theoretische lessen vrij snel afgeleid ben. Ben ik bij de praktijk lessen meestal wel vrij geconcentreerd. Ik kan mezelf in het praktijk lokaal goed afzonderen en concentreren op mijn eigen werk.

4.3 Hulp vragen
Als ik even wat concentratie mis, omdat het bijvoorbeeld een beetje tegen zit, of ik wil me alvast voorbereiden op de volgende stap, dan loop ik even langs bij klasgenoten. Bij hun kan ik dan even “afkijken” of vragen hoe zij iets aangepakt hebben.

Ook bij de machinale ben ik eerder om hulp gaan vragen, in plaats van het eerst maar gewoon een paar knoppen indrukken. Vooral bij de machinale boven heb ik hierdoor goede uitleg gekregen waardoor ik bij volgende projecten al een stuk zelfstandiger te werk kan gaan.

Ik moet er wel bij zeggen dat, door het ontbreken van een werktekening, ik soms misschien meer moest vragen dan eigenlijk nodig.

4.4 Aan de maat houden
Naast de bank bij mijn vader thuis is ruimte voor een tafeltje van 50x50x50. Dit lijkt te lukken. Tot nu toe kloppen alle maten. Ik mis alleen nog het tafelblad, maar bij het onderstel heb niks hoeven inkorten.

4.5 Verstek maken
Tijdens het passen van de pennen kwam ik er achter dat de pennen wel in verstek moesten, anders zou het nooit passen. Ik had al wat klasgenoten bezig gezien met de verstek stans. Dit heb ik wel een paar keer fout zien gaan, vaak braken de hoeken uit, of moesten mensen meerdere keren terug, omdat het nog niet paste. Bij mij is het eigenlijk, mede door de tips van de andere, in een keer goed gegaan.